Małe wielkie miasto - Tarnowskie Góry » relacje

TARNOGÓRZANIE w ŚWIECIE – Maria Pańczyk-Pozdziej, Senator RP

Alicja Kosiba-Lesiak — Tue, 03 May 2011 16:02:14 +0000

O swoim miejscu urodzenia można mówić na różne sposoby. Na ogół jawi się ono jako niezwykły punkt na mapie mający wręcz magiczne skojarzenia. Bywa też, że co poniektórzy wstydliwie tają to skąd pochodzą (…)

Zdecydowanie należę do tych pierwszych. Gdziekolwiek jestem, w Polsce czy na antypodach szukam zawsze odniesienia do moich rodzinnych Tarnowskich Gór. Także wśród ludzi, nawet za oceanem znajduję zawsze tarnogórzan i są to najsympatyczniejsze spotkania, bo nieplanowane.

Przed ponad 20 laty w czasie mojej pierwszej wizyty w Stanach Zjednoczonych jechałam nowojorskim metrem. Nagle człowiek w średnim wieku trącił mnie w ramię i po polsku zagadnął: Pani jest z Tarnowskich Gór. Z wrażenia nie mogłam wydusić słowa. (…)

Niezmiennie wszyscy zauroczeni są ojczyzną przodków, która wydaje im się jako swoiste eldorado i często o sobie mówią: Joł je amerykański Ślązok z Teksasu.

Autor: Maria Pańczyk-Pozdziej
Cały artykuł w tygodniku „Gwarek” z 16.09.2010
http://www.gwarek.com.pl/artykuly,artykul,328,Tarnogorzanie_w_swiecie

MAJÓWKA w Świerklańcu

Marek Panuś — Sat, 01 May 2010 20:57:32 +0000

Podziemia tarnogórskie najczęściej kojarzą się z wyrobiskami górniczymi, jednak dziś przekonaliśmy się że nie tylko górnicy pozostawili trwałe ślady pod ziemią. W kilkuosobowym składzie udaliśmy się do parku magnackiego w Świerklańcu, by zwiedzić fragment podziemnych korytarzy instalacyjnych łączących nieistniejący już Mały Wersal z innymi obiektami książęcej posiadłości.

Pałac Mały Wersal został zbudowany w latach 70. XIX wieku z inicjatywy Guida Henckel von Donnersmarcka – późniejszego księcia, przedstawiciela rodu związanego ze Świerklańcem i okolicą od XVII stulecia. Imponująca budowla była świadectwem miłości Guida do markizy Blanki de Paivy, która wiodła salonowe życie w Paryżu. Pałac miał nawiązywać charakterem do Wersalu, stąd jego potoczna nazwa. Projekt wykonał czynny we francuskiej stolicy Hektor Lafuel, zaangażowany w przebudowę Luwru. Prace zlecono także kilku innym wybitnym artystom, by wymienić tylko Emmanuela Frémieta, twórcę zachowanych rzeźb na pałacowym tarasie. Mały Wersal splądrowała Armia Czerwona w 1945 r. a jego resztki wysadzono w powietrze na polecenie władz powojennych. Podobny los spotkał tzw. stary zamek, którego historia sięgała czasów piastowskich. Jedyną wyróżniającą się pozostałością w parku jest Pałac Kawalera, zbudowany na początku XX w. jako rezydencja dla gości księcia Guido.

Wędrówkę starymi korytarzami zaczęliśmy właśnie od Pałacu Kawalera. Jak dotąd jedynie część z nich jest udrożniona – reszta czeka na odgruzowanie i być może w przyszłości udostępnienie szerszemu gronu poszukiwaczy wrażeń. Korytarze świadczą o zastosowanych w majątku Donnersmarcków niebanalnych technikach. Znajdują się tam rury stanowiące część instalacji kanalizacyjnej i grzewczej. Rurami odprowadzano też dym z kominów. Inne zaś, z biogazem, zasilały w przeszłości parkowe latarnie. Labirynt ciągnie się pod cały parkiem, według lokalnych podań podobne korytarze prowadzą do sztucznych ruin w Orzechu, zaś najbardziej fantazyjna legenda głosi, że podziemne połączenie Świerklaniec posiada także z tzw. zamkiem (siedzibą panów miasta) w Tarnowskich Górach.

Podziemne korytarze w Świerklańcu; fot. AKL

Niektórzy powiadają o ukrytych tam skarbach. Dziś nie znaleźliśmy niczego zaskakującego, prócz dwóch skaczących żab. W podziemnych zakamarkach odnaleziono jednak wcześniej części z wyposażenia Małego Wersalu. Co kryją prowadzące dalej zagruzowane chodniki? Co przykrywa parkowa ziemia? Park świerklaniecki długo jeszcze będzie pełen tajemnic.

Autor: Marek Panuś

Spotkanie z autorami książki pod tytułem „Przewodnik Tarnowskie Góry”

Alicja Kosiba-Lesiak — Sun, 05 Jul 2009 10:08:24 +0000

W sobotę, 04 lipca br., o godzinie 16:00 rozpoczęło się spotkanie z autorami nowego wydawnictwa „Przewodnik Tarnowskie Góry”.
Grzegorz Swoboda przywitał wszystkich, którzy odpowiadając na zaproszenie firmy Doteo Polska, zajmującej się dystrybucją Przewodnika, przybyli na spotkanie z nową książką. W Kopule na Tarnogórskim Rynku gościł wszystkich właściciel lokalu, pan Dariusz Kosiński.

Obecna była większość autorów lub ich reprezentantów. Są nimi w kolejności nieprzypadkowej (alfabetycznej) panie i panowie: Marian Broniec, Ryszard Bednarczyk, Arkadiusz Czech, Mieczysław Filak, Krzysztof Gwóźdź, Jan Hahn, Marek Kandzia, Alicja Kosiba – Lesiak, Zofia Krzykowska, Dominik Ochman, Marek Panuś, Przemysław Rubacha, Anna Sopuch, Gabriela Szubińska, Marek Wojcik i Roman Wolniszewski.
Z powodów niezależnych od organizatorów, nie mógł być na spotkaniu artysta plastyk, twórca m.in. plakatu okazjonalnego – Mirosław Ogiński. Pan Mirosław wraz z akwarelami tarnogórskimi swego autorstwa obiecał stawić się na podobne spotkanie we wrześniu.

Była za to pani Beata Hetmańczyk z prezentacją swojej twórczości, w której korzysta z techniki decaupage.

Panowie Andrzej i Błażej Kanclerz z Tarnogórskiego Kabaretu Literackiego „Tarnina” zaprezentowali obecnym kilka piosenek a wśród nich tę najbardziej tarnogórską pod tytułem „Tarnina”

Prowadzący zaprezentował autorów tekstów, zdjęć, projektów plastycznych. Krótkie noty o nich można przeczytać na stronie książki. Jeden z autorów, pan Marek Wojcik, w krótkim wystąpieniu wprowadził obecnych w historię Tarnowskich Gór a pani Gabriela Szubińska wygłosiła w imieniu autorów podziękowania tym, którzy pomagali w tworzeniu książki oraz przedstawiła własne refleksje o Tarnowskich Górach.

Następnie obecni byli świadkami przekazania bezpłatnego egzemplarza Przewodnika przedstawicielowi Miejskiej Biblioteki im. Bolesława Lubosza – Pani Dyrektor Komenderskiej, co uczynił w imieniu wydawnictwa Drukpol – pan Jan Renka. Uczestniczył on w pracach nad ksiażką jako konsultant, bo sam jest fotografem, autorem i współautorem prac o Tarnowskich Górach np. albumu „Architektura Tarnowskie Góry”.

Pomocą swą w zorganizowaniu udanego ponad miarę oczekiwań spotkania promocyjnego posłużyli tarnogórscy przedsiębiorcy, bowiem „tuste do chlyba” (jako produkt bezalkoholowy) dostarczyła Winiarnia Sedlaczek i Pani Leokadia Wójcik, chleb codzienny i cebulowy (certyfikowany znakiem proguktu regionalnego) – Pan Jan Hanke ze swej piekarni, zaś „kołocze” – Pan Józef Zdebik, który dodatkowo ze własnej cukierni przysłał „pora boncloczków ze tustym” . Prześliczną dekoracją kwietną ozdobiła prezenowany czytelnikom Przewodnik Kwiaciarnia Tropicana i Państwo Klatte.

Informacje o książce znajduję się między innymi na stronie głównej www.malewielkiemiasto.pl oraz Portalu Powiatu Tarnogórskiego www.tg.net.pl Zakupić ją będzie można w tarnogórskich księgarniach.
Autorzy wraz z zespołem redakcyjnym dziękują wszystkim sojusznikom i sympatykom miasta, którzy udzielili im pomocy, a wyrazili życzenie, by ich nie wymieniać z nazwiska i imienia.

[Show as slideshow]

[View with PicLens]